การดูแลผู้ป่วยสำหรับวาระสุดท้าย

หลายคนมีความสงสัยว่า เมื่อผู้ป่วยที่คุณรักกำลังจะจากไปจะมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างที่สังเกตได้ จากเดิมที่อาจจะเพลิดเพลินกับหนังxxx ก็อาจจะรู้สึกเบื่อหรือไม่ต้องการเสพความสุขจากหนังxxxอีกแล้ว หลายคนเกิดภาวะซึมเศร้า ส่วนใหญ่ไม่ใช่อาการที่น่าตกใจและไม่ต้องรักษา ไม่ต้องตกใจหรือรู้สึกผิดว่าจะต้องพาไปรักษาที่โรงพยาบาลนั่นไม่ใช่สิ่งที่ผู้ป่วยต้องการในระยะสุดท้าย อาการเหล่านี้แพทย์จะไม่ได้รักษาเพิ่มเติมเพราะไม่ใช่อาการที่จะรักษาได้แต่เป็นอาการจากไปตามธรรมชาติ ซึ่งได้แก่อาการ ต่อไปนี้
อ่อนแรงและนอนหลับมากขึ้น
มีอาการดูอ่อนเพลียแบบค่อยเป็นค่อยไป ในบางคนอาจเกิดเร็วเป็นชั่วโมง ผู้ป่วยส่วนมากจะนอนหลับตลอดวันและอาจจะตื่นในช่วงเวลากลางคืน พฤติกรรมจากเดิมที่เคยดูหนังxxx ก็ดูหนังxxxน้อยลง บางรายหลับลึกจนดูเหมือนปลุกไม่ตื่นอาการนี้ไม่ใช่อาการที่น่ากลัวและไม่ทำให้ผู้ป่วยทุกข์ทรมาน อาจมีการขยับร่างกายแบบอัตโนมัติโดยที่ผู้ป่วยไม่รู้สึกตัวได้ เช่น การกำมือ หรือกัดฟันกรอด ๆ
วิธีการดูแลผู้ป่วย มีดังนี้
หาเตียงที่นอนสบายให้ผู้ป่วยแล้วยกหัวสูงขึ้นเล็กน้อยและอาจมีหมอนข้างมาวางด้านข้าง พลิกตัวผู้ป่วยทุก 6-8 ชั่วโมง ไม่พลิกตัวบ่อยเพราะอาจจะทำให้ผู้ป่วยรำคาญ ควรใส่สายสวนปัสสาวะหรือแพมเพิร์สเพื่อสะดวกในการดูแล กอดและสัมผัสผู้ป่วยเป็นระยะ ๆ ได้ แต่อย่ากระตุ้นด้วยการให้ดูหนังxxx
อนุญาตให้ตัวเองร้องไห้ได้
ไม่ต้องกลัวว่าการสนทนกันจะรบกวนการพักผ่อนของผู้ป่วย สามารถสนทนากันได้ด้วยเสียงปกติที่ไม่ดังและไม่ต้องพูดให้เบาลงเหมือนเสียงกระซิบ สามารถพูดและสื่อข้อความดี ๆ ที่อยากบอกกับผู้ป่วยได้ตลอดเวลาถึงแม้ผู้ป่วยจะอ่อนเพลียมากจนไม่สามารถพูดได้ แต่ผู้ป่วยส่วนใหญ่ยังได้ยินและเข้าใจสิ่งที่ญาติพูดได้ เนื่องจากหูและการได้ยินจะเป็นอวัยวะสุดท้ายที่ผู้ป่วยจะสูญเสียการทำงานไป
หากผู้ป่วยไอ ให้หยุดการป้อนน้ำทันที
การให้น้ำเกลือในช่วงนี้ไม่ได้ช่วยให้อาการของผู้ป่วยดีขึ้นอาจทำให้ผู้ป่วยยืดความทุกข์ทรมานออกไปอีก เนื่องจากน้ำเกลือ ประกอบด้วยเกลือ น้ำ และน้ำตาล ไม่มีสารอาหารเพียงพอที่จะทดแทนอาหารได้ เพียงแต่หล่อเลี้ยงความทรมานระดับเดิมไว้
อาการปวด
อาการปวดของผู้ป่วยจะไม่เพิ่มขึ้นในช่วงสุดท้าย เนื่องจากผู้ป่วยขยับตัวน้อยลงและนอนมากขึ้น บางครั้งที่ญาติช่วยกันขยับตัวผู้ป่วยอาจได้ยินเสียงเหมือนผู้ป่วยร้องคราง เสียงดังกล่าวมาจากการขยับตัวพร้อมกับหายใจออกไม่ใช่มาจากอาการปวด

วิธีการดูแลผู้ป่วย มีดังนี้
สังเกตอาการปวดโดยดูจากสีหน้าการหน้านิ่วขมวดคิ้วแทนเสียงร้องคราง อาจพิจารณาให้ยาแก้ปวดเพิ่มหากมีอาการดังกล่าวบ่อยครั้ง